„OPTICON” (2022-2026)
EN
The „Optikon” project explores the mechanisms of perception, analyzing how we decode indefinite shapes and assign meaning to them. Perception is an active process—the brain constructs images based on sensory data and past experiences, „generating” the missing information. „Optikons” stimulate our imagination, making us observers of the very process in which our mind searches for familiar patterns, attempting to decipher the suggestions of optical illusions or interpret the ambiguity of biomorphic forms.
The essence of the project’s concept lies in multisensory integration—a synergy of image and sound. Within this process, music serves as an „access code.” Jarosław Grzesica, the creator of the soundscape, notes that music acts as a stimulus that directly guides the interpretation of abstract visual forms. Sound helps the brain recognize shapes, allowing the audience to form their own unique interpretation of the unknown. A subtle visual evolution and movement allow „Optikon” to create a harmonious, meditative whole. For years, the project has been an expression of fascination with the multidimensional phenomenon of virtuality.
Music by Jarek Grzesica
Form of presentation: 3-Channel Audiovisual Installation (Loop), UHD / 4K (3840×2160 pixels) per channel. Ambient sound (Stereo).
„OPTIKON” (2022-2026)
Projekt „Optikon” bada mechanizmy percepcji, analizując, jak odczytujemy nieokreślone kształty i nadajemy im znaczenie. Percepcja to aktywny proces – mózg konstruuje obrazy na podstawie danych zmysłowych oraz doświadczeń, „generując” brakujące informacje. „Optikony” stymulują naszą wyobraźnię, sprawiając, że sami stajemy się obserwatorami procesu, podczas którego nasz umysł szuka znanych wzorców. Próbuje przy tym zrozumieć sugestie w postaci iluzji optycznych czy zinterpretować nieokreśloność biomorficznych form.
Istotą koncepcji projektu jest integracja multisensoryczna – synergia obrazu i dźwięku. Muzyka w tym procesie pełni funkcję „kodu dostępu”. Jarosław Grzesica, twórca oprawy dźwiękowej, zauważa, że muzyka działa jak bodziec ukierunkowujący interpretację abstrakcyjnych form wizualnych. Dźwięk pomaga mózgowi rozpoznawać kształty, pozwalając odbiorcy na własne odczytanie nieznanego. Subtelna ewolucja wizualna i ruch sprawiają, że „Optikon” tworzy harmonijną, medytacyjną całość. Projekt od lat stanowi wyraz fascynacji wielowymiarowym zagadnieniem wirtualności.
Muzyka: Jarek Grzesica